ลูก
ฟังแม่ให้ดี
ที่ลูกสอบปลายภาคได้เต็ม
ไม่ใช่เพราะลูก
แต่เป็นเพราะโค้ชคิม
หนูรู้
หนูได้ที่หนึ่ง เพราะแบบฝึกหัดที่โค้ชคิมให้มา
จบนะ
คำถามพวกนั้น
เขาขโมยมา
หมายความว่ายังไง
ขโมยข้อสอบเหรอ
ใช่
ถ้าอยากช่วยอูจู...
ลูกก็ต้องเสี่ยงถูกยกเลิกคะแนน
และต้องเตรียมตัวลาออก
หรือโดนไล่ออกจากโรงเรียน
แม่รู้
ว่าสถานการณ์ตอนนี้มันบ้ามาก
แม่รู้ว่าแม่ทำพลาดมหันต์
แม่รู้
แต่เยซอลูก
แม่ถอดใจกับชีวิตหนูไม่ได้
ต่อให้ใครปาหินหรือสาปแช่งแม่...
หรือต่อให้อูจูตีแม่จนตาย แม่ก็จะขอรับไว้
แม่อยากให้หนูเลิกกังวล แล้วตั้งใจเรียนซะ
คิมจูยอง ผู้หญิงคนนั้น...
ฆ่าฮเยนาเหรอ
- ที่รัก - ออฟฟิศเธออยู่ที่ไหน
อยู่ที่ไหน
ผมถามว่าอยู่ที่ไหน!
ใช่
ให้พ่อเยซอไปขู่คิมจูยองก็ดีเหมือนกัน
เธอจะได้ไม่ทำเรื่องอะไรบ้าๆ อีก
ทำไม
ยังลังเลอยู่อีกเหรอ
บางทีผมก็รู้สึกว่าเราต้องทำขนาดนี้เลยเหรอ
- นี่อะไรครับ - ของขวัญ
[125-10 ห้อง 3202 บันโพดง ซอกโชคู โซล]
ที่รัก ที่รัก
แกเป็นคนฆ่าใช่มั้ย
เธอจะฆ่าลูกหรือไง
ถามว่าจะฆ่าลูกหรือไง
แกเป็นคนฆ่าฮเยนาใช่มั้ย
แกฆ่าเธอทำไม เพื่ออะไร!
ไปลาออกเดี๋ยวนี้ ลูกปรับตัวไม่ได้เห็นมั้ย
จะมาทำตัวเป็นพ่อตอนนี้หรือไง
ฮะ ว่าไงนะ
ละเลยเธอมาตลอด
จะมาเจ็บปวดเอาอะไรตอนนี้
ยัยบ้าเอ๊ย
ตอนที่รู้ว่าเป็นลูกคนอื่น
ก็ไม่สนใจว่าจะเป็นหรือตาย
แต่พอรู้ว่าเป็นลูกตัวเอง เลยรู้สึกผิดใช่มั้ยล่ะ
ฆ่าฮเยนาทำไม
ทำไมต้องฆ่าเด็กที่น่าสงสารแบบนั้นด้วย
คุณแม่คะ
สามีของคุณกำลังพูดเรื่องอะไรอยู่เหรอคะ
มีคนบอกว่าแกเป็นคนฆ่า
แกฆ่าฮเยนา
และขโมยข้อสอบ
เรื่องข้อสอบฉันไม่มีทางเลือก เพราะทำเพื่อลูกสาวของคุณ
แต่ที่บอกว่าฉันฆ่าฮเยนา หมายความว่ายังไง
คุณมีหลักฐานอะไรถึงได้มากล่าวหากันแบบนี้คะ
กล่าวหาเหรอ
เราไปหาความจริงกันที่โรงพักดูมั้ย
ว่าแกเป็นคนฆ่าหรือไม่
ไปหาความจริงกัน
ตามฉันมา
ไม่ได้นะ ไปไม่ได้นะ
ถ้าจะไปคุณต้องฆ่าฉันก่อน
ไหนว่ามันฆ่าฮเยนาไง
ทำไมเข้าข้างมัน ทั้งๆ ที่มันฆ่าลูกสาวฉัน
คุณเป็นคนฆ่าแกต่างหาก
ถ้าคุณไม่ขวางการผ่าตัด แกก็ไม่ตายแล้ว
คุณฆ่าเธอเพราะความโลภของตัวเอง
แล้วจะมาโทษใครได้
ใช่แล้ว ฉันผิดเอง
ฉันทำผิดเอง
ฉันจะรับผลกรรมที่ทำเอาไว้เอง
หลบไป
ฉันยกโทษให้ผู้หญิงคนนี้ไม่ได้หรอก ปล่อย
ฮเยนาตายไปแล้ว
คุณอยากเอาเด็กที่ตายไปแล้ว มาทำลายชีวิตฮเยนางั้นเหรอ
นี่คุณจะบอกว่า เราจะปิดเรื่องนี้เพื่อเกรดของเยซองั้นเหรอ
คุณเสียสติไปแล้ว หลบไป
ตอนนี้คนที่เสียสติไปแล้วคือคุณต่างหาก
ความรู้สึกผิดที่ไม่รู้ว่าเป็นลูกตัวเอง ตลอดปีกว่าที่ผ่านมา
ความรู้สึกผิดที่ฆ่าเธอตาย เพราะความโลภบังตา
คุณเลยหาทางปลดปล่อยความรู้สึกผิดนั้น
การที่คุณทำให้ตัวเองรู้สึกผิดน้อยลง
มันจะทำให้ชีวิตของเยซอพังพินาศ
ปล่อย
ถ้าคุณดื้อดึงที่จะไปโรงพักตอนนี้ เยซอก็จะตายไปด้วย
คุณจะฆ่าเยซอไปด้วย
แค่ไม่ได้คณะแพทย์ม. โซล ต้องตายเลยเหรอ
ใช่
เธอตายแน่
คุณพูดเหมือนไม่รู้ว่าลูกเราเป็นยังไง
คุณคิดว่าแกจะรับมือ
เรื่องที่ขโมยข้อสอบ แล้วทำให้ตัวเองได้ที่หนึ่งได้เหรอ
เธอจะมีตราบาปว่าเป็นคนขี้โกง ติดตัวไปตลอดชีวิต
แล้วชีวิตในอนาคตของเธอจะเป็นยังไงคะ
ถ้าชื่อเธอขึ้นไปอยู่บนโลกออนไลน์ล่ะก็
เยซอของเราจบเห่แน่
นังสารเลว
ฆ่าแค่ฮเยนาคนเดียวไม่พอใช่มั้ย
ต้องต้อนให้เยซอจนมุมแบบนี้เลยเหรอ
แกได้เงินไปเป็นล้านๆ วอน
ทำไมต้องทำแบบนี้ด้วย
ทุกอย่างล้วนมีเหตุผลทั้งนั้น
ทั้งหมดที่ฉันทำก็เพื่อ
ทำให้เยซอดีที่สุด
สารเลว
ที่รัก ใจเย็นๆ ก่อนนะ
- ปล่อย - ที่รักใจเย็นก่อนนะ
- ปล่อย - ที่รัก
คิดถึงลูกเราหน่อยนะ
เราต้องปกป้องลูกเราสิ
แล้วอูจูที่ไม่ได้มีความผิดล่ะ
อูจูจะทำยังไง
ทำเรื่องแบบนี้กันได้ยังไง
อย่าเพิ่งคิดอะไรเลยนะคะ
ต่อให้ต้องถูกปาหินจนตาย ฉันก็ไม่สนใจ
ฉันต้องปกป้องลูกของเราให้ได้
ที่รัก เราไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว
แก...
โค้ชโจ
ฉันกลับบ้านก่อนนะ
ไม่ว่าจะสูงส่งหรือมีอำนาจแค่ไหน พวกเขาก็อยู่ในกำมือของเรา
ตอนที่พวกเขาเอาลูกมาฝากไว้กับเรา เราก็กลายเป็นเจ้าชีวิตพวกเขาไปแล้ว
เราสามารถทำให้เขาหัวเราะ ร้องไห้ รวมไปถึง...
ทำให้พวกเขาเหมือนตกนรกทั้งเป็น
พวกพ่อแม่ที่เต็มไปด้วยความโลภ
ที่อยากให้ลูกตัวเองได้ดีกว่าคนอื่น
เราก็แค่ทำให้พวกเขาสอบติด
ก็ไม่มีอะไรต้องรับผิดชอบแล้ว
พวกเราคือพระเจ้าที่คอยจับวิญญาณเหล่านั้น
ที่อยู่ในโลกแห่งการแข่งขันนี้
[โค้ชโจ]
ชอบมั้ย
ขอบคุณครับท่านประธาน
ผมจะทำให้ดีที่สุด
นี่ ตรงนี้มันที่ของฉันนะ
หลบไป
บอกให้หลบไปไง
ตรงนี้เป็นที่ของเธอยังไง
เธอได้เข้ามหาลัยเพราะขโมยข้อสอบมา
ว้าว ประวัติคังเยซอโดนขุดมาหมดเลย
สอบได้เต็มเพราะขโมยข้อสอบเหรอ
ขอให้ชีวิตพังพินาศนะ
ได้ยินมั้ยๆ ได้เข้าคุกแน่
คงไม่มีความสามารถมาตั้งแต่แรกสินะ
แบบนี้หมดสิทธิ์์สอบซีเอสเอทีแล้ว
เกาหลีไม่มีที่ให้เธอยืนแล้ว
ฉันไม่สนหรอกนะว่าเธอจะโดนไล่ออกมั้ย แต่ฉันอยากให้เธอตาย
แบบนี้ต่อให้ติดคณะแพทย์ ก็เรียนไม่จบหรอก
ชีวิตห่วยๆ ของเธอจบแล้ว ที่นี้จะไปทำอะไรได้ล่ะ
เธออยู่ที่สกาย แคสเซิล
พ่อเป็นผอ. ศูนย์ที่โรงพยาบาลจูนัม ช้อนเงินช้อนทองหายวับไปเลย
ถ้าฉันเป็นเขานะ ฉันตายไปแล้วเพราะอาย
แค่คิดว่าคนแบบนั้น จะได้เข้าคณะแพทย์ม. โซลก็ขนลุกแล้ว
ตอนที่รู้ว่าได้คะแนนเต็ม คงมีความสุขมากเลยสินะ
แต่ชีวิตเขาจบแล้ว
ชีวิตเธอจบแล้ว
มันจบแล้ว
ที่รัก
คุณกำลังทำอะไรอยู่คะ
ไม่ต้องตามหาฉันนะ
ถ้าจะไปก็น่าจะไปพรุ่งนี้สิคะ นี่มันดึกมากแล้ว
ทำไม
กลัวว่าฉันจะไปโรงพักเหรอ
กลัวหรือไง
ที่รัก
คุณคิดว่าผมเป็นคนดีแบบนั้นเหรอ
ผมจะไม่เข้าไปยุ่งด้วย
คุณทำตามที่อยากทำเลย
ที่รัก
ฉันรู้ว่าคุณเหนื่อยมากๆ
ฉันรู้ค่ะ
แต่คุณไม่ไปไม่ได้เหรอคะ
เราอย่าทะเลาะ
กันว่าใครผิดใครถูกเลยนะคะ
คุณช่วยอยู่ข้างฉัน
แค่ครั้งนี้ครั้งเดียวได้มั้ยคะ
ถ้าเยซอสงสัยคิมจูยอง แสดงว่าแม่ของแกต้องรู้อะไรบางอย่าง
มีเหตุผลอะไรที่เขาไม่ยอมพูด
เด็กบริสุทธิ์ติดคุกอยู่ทั้งคน เขาทำแบบนี้ได้ยังไง
คิมจูยองต้องมีอะไรบางอย่าง
ที่ทำให้แม่เยซอพูดออกมาไม่ได้น่ะสิ
ไปขอร้องแม่เยซอก็ไม่ได้เรื่องหรอก
ตอนนี้
เราต้องมุ่งไปที่คิมจูยอง
ถ้าเราขุดคุ้ยเรื่องที่เขาทำในอดีต
เราจะรู้เหตุผลที่เขาฆ่าฮเยนาใช่มั้ย
ตลอดเวลาที่ผ่านมา
เราเอาแต่หาคำตอบว่า ทำไมเธอถึงจ้องทำลายนักเรียนของเธอ
ทั้งจองมิน ยองแจ และเยซอ
แต่ความรู้สึกฉันมันบอกว่า
การที่เขาฆ่าฮเยนา ต้องมีเหตุผลบางอย่าง
ที่ทำให้เขาไม่อยากให้ฉัน
เขียนเรื่องเกี่ยวกับยองแจ
คนเกาหลีที่อยู่ที่เวอร์จีเนียยังไม่ติดต่อมาใช่มั้ย
ฉันขอให้เขาหาคนที่รู้เรื่อง อุบัติเหตุครั้งนั้นไป
เรารอได้อย่างเดียว
สงสัยจะมากันแล้ว
คุณซูอิม
ได้ยินว่าเมื่อคืนคุณเข้าห้องฉุกเฉินมา
ดีขึ้นแล้วใช่มั้ยคะ
ต้องเครียดแค่ไหน ถึงได้ปวดเกร็งท้องแบบนั้น
ตอนนี้อาการดีขึ้นแล้วค่ะ
เข้าไปนั่งข้างในกันก่อนนะคะ
- ค่ะ - ที่รัก ขอชาหน่อยนะ
ได้สิ
จะรับกาแฟหรือชาเขียวดีครับ
อะไรก็ได้ค่ะ เอาที่สะดวกเลย
- เหมือนกันค่ะ - ครับ
หมอฮวังก็ซูบลงเยอะเลย
ซอจุนกับกีจุนกำลังรวบรวมรายชื่อ
ผู้สนับสนุนว่าอูจูบริสุทธิ์อยู่ค่ะ
ฉัน ซูฮัน และก็พ่อซูฮัน ก็ลงชื่อไปเรียบร้อยแล้วค่ะ
ขอบคุณนะคะ
ฉันกลัวว่าจะรบกวนเวลาเรียนของเด็กๆ
เลยไม่กล้าขอให้ช่วย
ฉันจะไม่ลืม
บุญคุณครั้งนี้เลยค่ะ
บุญคุณอะไรกันคะ มันเป็นสิ่งที่ต้องทำอยู่แล้ว
ใช่แล้วค่ะ
อูจูก็ม.หก แล้ว
แค่คิดว่าเขาต้องไปอยู่ในนั้น ฉันยังปวดใจเลยค่ะ
ไม่อยากคิดเลยว่าพี่จะเจ็บปวดขนาดไหน
ขอบคุณค่ะ
ที่รัก
ซอจุนกับกีจุน ช่วยล่ารายชื่อผู้สนับสนุนที่โรงเรียนด้วย
ครอบครัวซูฮันก็เหมือนกันค่ะ
ขอบคุณนะครับ
ขอบคุณครับ
ค่ะ
เป็นพลังที่ยิ่งใหญ่เลยครับ
อย่าพูดแบบนั้นเลยค่ะ
เราก็พ่อแม่เหมือนกัน
เป็นสิ่งที่เราต้องทำอยู่แล้วค่ะ
แต่ว่า
ไม่มีไอเดียเลยเหรอคะ ว่าใครใส่ร้ายอูจูแบบนี้
และก็
อยู่ดีๆ รปภ. ของเกสต์เฮาส์ก็ลาออก มันไม่แปลกไปหน่อยเหรอคะ
กล้องวงจรปิดจากรถ ก็เห็นรถของเขาเหมือนกัน
ครับ ทนายของเราก็กำลังตามหาเขาอยู่
น่าขนลุกจริงๆ แบบนี้รปภ. ก็อาจเป็นฆาตกรได้เหมือนกันสิคะ
ฉันหวังว่าจะจับฆาตกรตัวจริงได้เร็วๆ นี้นะคะ
แต่ว่า
แม่เยซอล่ะคะ
ทำไมยังไม่มาอีกนะ
เรานัดกันว่าจะมาเยี่ยมพี่ก่อนไปหาอูจู
เพราะได้ข่าวว่าพี่ป่วย
แม่เยซอ
ก็จะไปเยี่ยมอูจูเหรอครับ
ที่รัก
ฉันจะมองหน้าอูจูได้ยังไงกันนะ
ไม่ไปดีมั้ยนะ
แล้วจะอ้างว่าอะไรดี
ว่าไง
ทำไงดี วันนี้...
พี่กับหมอฮวังมีเรื่องอะไรกันหรือเปล่า
หมายความว่าไง
ฉันบอกว่าพี่จะไปเยี่ยมอูจูด้วย
เขาก็ดูโกรธขึ้นมา
ทำไมเขาต้องโกรธที่พี่จะไปเยี่ยมลูกเขาด้วย
ไม่คิดว่ามันแปลกเหรอพี่
หมอฮวังก็เป็นคนสุภาพ
เธออาจมองผิดก็ได้
เราไม่ได้มีปัญหาอะไรกันสักหน่อย
เดี๋ยวฉันกำลังจะออกไปแล้ว
โอเค
แปลกจัง
สองคนนั้นมีเรื่องอะไรหรือเปล่านะ
ความรู้สึกมันบอกแบบนั้น
อย่าบอกอูจูว่าฉันป่วย...
ไม่ต้องกังวลเลยค่ะ
ฉันจะบอกเขาว่าพี่เข้มแข็ง และทานอาหารครบค่ะ
มีอะไรจะฝากบอกอูจูมั้ยคะ
ฝากบอกเขาว่าพรุ่งนี้พ่อจะไปหา และก็ไม่ต้องกัง...
ฉันเชื่อนะว่าสักวันนึง เธอจะเปิดเผยความจริงออกมา
ขอบคุณมากนะ
ที่ไปกับพวกเขา
ดูแลตัวเองดีๆ ไว้เจอกัน
ขึ้นรถเถอะค่ะ
พี่คะ ไม่ต้องเป็นห่วงนะ พักผ่อนมากๆ ด้วย
หมอฮวังก็อย่าลืมทานข้าวนะคะ
ครับ
อูจู
สวัสดีครับ
ให้ตายสิ
ต้องเป็นช่วงเวลาที่ลำบากมากเลยสินะ...
ได้กินข้าวครบทุกมื้อมั้ยจ๊ะ
ป้ารู้ว่าหนูบริสุทธิ์
ใช่แล้ว
คนที่แคสเซิลทุกคนรู้ว่าหนูบริสุทธิ์
พวกเราทั้งหมดเลย
ขอบคุณนะครับ
โถ่
ฝากช่วยดูแลแม่ผมด้วยนะครับ
ตอนที่ผมยังเด็ก
ผมทำแย่ๆ กับแม่ไว้เยอะมากเลยครับ
พอมาคิดๆ ดูแล้ว
ผมคงกำลังถูกลงโทษ ที่เคยทำไม่ดีกับแม่อยู่แน่เลย
ผมเคยคว่ำโต๊ะกินข้าว
กรี๊ดร้องและกวาดข้าวของทิ้งหมด
เอาแต่คิดว่าจะทำยังไงให้แม่โกรธ
น้าไม่รู้เลย
คิดว่าแม่เราอยู่แบบสบายๆ มาตลอด
อูจูจ๊ะ
เข้มแข็งเข้าไว้นะ
สักวันหนึ่งหนูจะเอาชนะ และกลับมายิ้มได้อีกครั้งแน่นอน
ใช่แล้วอูจู
ช้างตายทั้งตัวเอาใบบัวปิดไม่มิดหรอก
สักวันความจริงต้องเปิดเผยแน่นอน
ขอบคุณนะครับ
[สถานพยาบาลจองซอน]
- โอ๊ะๆ - เป็นไงครับ
โอ๊ยๆ
[นายแพทย์ พัคซูชาง]
มีตรงไหนไม่ปวดบ้างมั้ยครับ
ก็บอกว่าปวดไปทั้งตัวเลย
- ตายแล้ว - ขอยากินให้ฉันตายๆ ไปเลยเถอะ
คุณป้าครับ ต้องอยู่ไปนานๆ สิครับ
ผมดูฟิล์มเอ็กซ์เรย์แล้วนะครับ ไม่มีอะไรต้องเป็นห่วงเลย
ถ้านอนไม่หลับแล้วดื่มเหล้า จะยิ่งปวดหัวมากกว่าเดิมนะครับ
ผมจะทำยังไงดี
ผมสอบได้คะแนนเต็มตลอด
แต่กลับแก้ปัญหานี้ไม่ได้
ลองคิดง่ายๆ ดูสิ
คำตอบมันก็ง่ายๆ อยู่แล้ว
คนที่ป่วยก็ควรได้รับการรักษา
ต้องไม่มีคนที่น่าสงสารอีกต่อไป
ใช่แล้ว
ถ้านายปล่อยลูกสาวนายไว้แบบนี้ มันจะค่อยๆ กัดกินเธอ
และก็จะกลายเป็นโรคร้าย สุดท้ายก็ไม่มีทางรักษาได้
นายต้องเข้าไปจัดการ
รีบจัดการซะตอนที่นายยังทำได้
เพราะตอนนั้นฉันไม่ทำอะไร
ทำให้ฉันต้องสูญเสียทั้งเมีย
และทำให้ยองแจต้องทุกข์ทรมาณ
ผมกลัวว่าถ้าผมเข้าไปยุ่ง
เยซอจะผิดหวังในตัวผม
หลังจากที่ผมทำแบบนั้นกับฮเยนาไปแล้ว ตอนนี้มาเยซอ...
ทั้งซอจินและเยซอ
ไม่อยากสูญเสียสิ่งที่พวกเขามีอยู่
แต่ว่าชีวิตมันยาวนะ
อย่ามองแค่ระยะเวลาสั้นๆ
ลองมองยาวๆ ไปอีก 10 ปี 20 ปี
มหาวิทยาลัยเหรอ
มันไม่ได้สำคัญอะไรขนาดนั้นเลย
แต่ความรู้สึกผิดที่ปล่อยให้คนบริสุทธิ์ ต้องติดคุก
มันจะลบไม่ออกไปตลอดชีวิต
ทำไมถึงขุดหลุมรอฝังลูกตัวเองขนาดนั้น
นายคิดว่าในอนาคตเยซอจะรู้สึกขอบคุณ ที่พวกนายไม่มองถึงอนาคตงั้นเหรอ
คำพูดที่ว่า "ทำดีได้ดี ทำชั่วได้ชั่ว"
มันเป็นความจริงนะ
พอมาคิดๆ ดูแล้ว
ผมคงกำลังถูกลงโทษ ที่เคยทำไม่ดีกับแม่อยู่แน่เลย
สวัสดีค่ะ
คุณแม่ครับ เยซอปิดมือถือ ผมติดต่อเธอไม่ได้เลยครับ
เยซอน่ะเหรอคะ
เดี๋ยวฉันจะลองตามหาแกดูค่ะ
ป้าคะ
ค่ะ คุณนาย
เยซอยังไม่กลับมาใช่มั้ยคะ
กลับมาแล้วนะคะ
- มาแล้วเหรอคะ - ค่ะ
ขอบใจที่เชื่อในตัวฉันนะ
เยซอลูก
แม่คะ
หนูจะทำไงดี
พอเลิกเรียนปุ๊บหนูก็กลับมาบ้านเลย
ไม่กล้าไปเรียน
ไม่กล้าไปที่ออฟฟิศโค้ชคิม
และหนูก็ไม่กล้าไปที่โรงพัก
หนูจะทำยังไงดี
อูจูต้องอยู่ในสภาพแบบนั้น หนูจะอยู่แบบนี้ไม่ได้สิ
แม่รู้ลูก
แม่น่ะ
รู้ว่าหนูรู้สึกยังไง
แม่รู้ลูก
[ประกาศนียบัตร]
ทั้งหมดนี้
มาจากความพยายามของหนูกับแม่
ตั้งแต่หนูอายุสี่ขวบจนถึงตอนนี้
ตลอดระยะเวลา 15 ปี
ลูกกับแม่ เราสองคน
[แพทย์หญิง คังเยซอ]
เราสองคนทำทั้งหมดนี้มาด้วยกัน
เยซอ
หนูถอดใจกับพวกนี้ได้เหรอ
เราต้องพยายามขนาดไหน กว่าจะได้ทั้งหมดนี้มา
ปีนี้ทั้งปี
เราไม่เคยได้นอนเกินสี่ชั่วโมงกันเลยนะ
หนูไม่ได้เล่นอย่างที่อยาก
ไม่เคยได้เล่นเกม
ไม่เคยได้ไปเที่ยวอย่างสบายใจ
หนูพยายามใช้ชีวิตมากๆ เลยนะแม่
หนูอยากเข้าคณะแพทย์ม. โซลจริงๆ
ทำไมหนูต้องมานั่งกังวลอะไรแบบนี้ด้วย
แม่รู้ลูก
เรามาอดทนกันอีกแค่เทอมเดียวนะ
ถ้าหนูอดทนจนผ่านเทอมแรกไปได้
หนูก็จะได้ใส่เสื้อกาวน์อย่างที่หนูต้องการ
ถ้าหนูอดทนจนผ่านเทอมแรกไปได้
เราจะไม่เป็นไรจริงๆ ใช่มั้ยคะ
ถ้าหนูอดทนจนผ่านเทอมนี้ไปได้
ทุกอย่างจะโอเคใช่มั้ย
ใช่แล้วลูก
ทุกอย่างจะโอเค
บ้าไปแล้วหรือไง
พวกแกม. หกกันแล้วนะ
อยู่ม.6 แล้วมาเสียเวลาทำอะไรกันอยู่ หนังสืออุทธรณ์
หนังสืออุทธรณ์งั้นเหรอ
อูจูก็อยู่ม.6เหมือนกันค่ะ
เด็กดีแบบนั้นทำไมต้องเสียเวลาอยู่ในคุกด้วย
พวกแกต้องกังวลอยู่แล้ว เราก็ต้องช่วยสิคะ
คุณคิดว่ามันมีผลอะไรในทางกฎหมายงั้นเหรอ
มันไร้ค่า มีแต่จะทำให้เสียเวลาไปเปล่าๆ
เพื่อนของเราอยู่ในนั้น...
เพื่อนเหรอ
ฮวังอูจูคือเพื่อนงั้นเหรอ
แกเรียกฆาตกรว่าเพื่อนงั้นเหรอ
บ้าไปแล้วหรือไง
ฆาตกรเหรอคะ
ศจ. ด้านกฎหมายต้องรู้สิคะว่า "ในสันนิษฐานไว้ก่อนว่าบุคคลทุกคนเป็นผู้บริสุทธิ์"
เขายังไม่ได้รับการตัดสินเลย...
หลักการนั้นใช้กับ ขั้นตอนการสืบสวนคดีอาญาเท่านั้น
เอาล่ะ
ต่อให้บอกว่าเขาบริสุทธิ์ แต่ตอนนี้
เขาออกจากการแข่งขันไปแล้ว
เขาจะไม่ได้รับการปล่อยตัว จนกว่าจะจับฆาตกรตัวจริงได้
ไม่ต้องคิดถึงมหาลัยเลย เขาหมดโอกาสไปแล้ว
เขาก็แค่...
ไพ่ใบหนึ่งที่พวกแกต้องทิ้งไปจากชีวิตเท่านั้นเอง
นั่นเรียกว่าคำพูดได้เหรอ นึกว่าเห่าออกมา
นี่อย่ามัวเสียเวลาพูดอยู่กับพวกเต่าล้านปีเลย
ทำไมต้องพยายามที่จะคุยกับคนแบบนั้นด้วย
ไม่ต้องสนใจไปเลย เดี๋ยวเหนื่อยก็เลิกพูดเองล่ะ
แค่นี้นะ
ไปก่อนนะคะแม่
คุณ! ตั้งสติได้แล้วนะ
คุณอยากให้ฝาแฝดล้มเหลว เหมือนเธอหรือไง
พ่อ!
พ่อว่าหนูเป็นพวกล้มเหลวงั้นเหรอ
ทำไม
พ่อพูดไม่ถูกตรงไหน
หนูล้มเหลวตรงไหน มีแต่พ่อเท่านั้นล่ะ ที่การใช้ชีวิตล้มเหลว
พ่อแม่ที่ประสบความสำเร็จ คือพ่อแม่ที่ลูกให้ความเคารพ
นี่จุนจุน
พวกนายเคารพพ่อมั้ย
เคารพเหรอ ผมก็อยากทำแบบนั้นเหมือนกัน
ผมก็อยากเคารพเหมือนกัน
เห็นมั้ยพ่อ
คนที่ล้มเหลวไม่ใช่หนู แต่เป็นพ่อ
พ่อน่ะน่าสงสารที่สุดแล้ว
พ่อล้มเหลวอย่างสิ้นเชิง ตกต่ำสุดๆ พ่อน่ะไร้ค่า
หุบปากไม่เป็นหรือไง
แกกล้าดียังไงถึงได้พูดแบบนี้
ที่รัก
คุณก็เอาแต่โอ๋พวกแก ถึงได้ทำตัวแบบนี้กันไง
ฉันมีเรื่องจะพูดกับคุณค่ะ ไปนั่งคุยกันดีกว่า
เซรีไปนั่งก่อนนะลูก ลูกๆ ด้วยนะ
- ครับแม่ - ครับแม่
คุณกล้าดียังไง มาสั่งให้หัวหน้าครอบครัวนั่ง
พูดมาเลย
จะยืนฟังใช่มั้ยคะ
พูดมา บอกว่าพูดมาไง
ฉัน...
ทนอยู่กับคุณต่อไปไม่ไหวแล้วค่ะ
ว่าไงนะ
แล้วลูกๆ ล่ะ
หนูไม่อยากอยู่กับพ่อแล้ว
ผมด้วย
ผมก็ด้วยครับ
ไม่อยากอยู่ด้วยงั้นเหรอ
- ต้องการอะไรกันแน่ - คุณชามินฮยอกคะ
เรา...
หย่ากันเถอะค่ะ
แต่ฉันมีเงื่อนไขค่ะ
กำจัดพีระมิดนั้นทันที
หยุดบังคับให้ลูกๆ เรียน ในแบบที่คุณต้องการ
ฉันต้องการให้คุณเลิกเรียกลูกด้วยคำไม่ดีพวกนั้น
และช่วยปฏิบัติกับลูกๆ
เหมือนที่คุณอยากให้คนอื่นทำด้วยค่ะ
ว่าไงนะ
ถ้าคุณไม่รับเงื่อนไขที่ฉันบอกไป
ฉันจะหย่ากับคุณค่ะ
เข้าใจใช่มั้ยคะ
เซรีไปทำงานได้แล้วลูก
เด็กๆ ขึ้นไปข้างบนได้แล้วจ้ะ
ราตรีสวัสดิ์นะครับแม่
ไปก่อนนะคะ
ฉันนอนก่อนนะคะ
โอ้โห
พออยู่ๆ ไป
ก็ได้ยินทุกอย่างเลยนะ
คุณจะบอกว่า
หมอฮวังจ้องไปที่แม่เยซอ ตอนที่จะออกไปเยี่ยมอูจู
ด้วยสายตาแบบ "นังสารเลว"
ถ้าเขาพูดออกมาใช่มั้ย
ใช่แล้ว แบบนั้นเลย
ถ้างั้นคุณคิดว่า
แม่เยซอจ้างรปภ. ให้ไปฆ่าฮเยนา
และป้ายความผิดให้อูจูงั้นเหรอ
ให้ตายสิคุณ
คิดเรื่องน่ากลัวแบบนั้นออกมาได้ยังไง
คุณไม่รู้อะไร
แม่เยซอนะ ถ้าเพื่อเยซอแล้ว จะให้โดดเข้ากองไฟเธอก็ยอม
ฮเยนากดดันเยซอต่างๆ นาๆ จนเกรดเยซอตก
นั่นทำให้เธอต้องเข้าไปจัดการ
อย่างแน่นอน
แต่ว่าฆ่าฮเยนา...
บ้าไปแล้วหรือไง มันจะเป็นไปได้ยังไง
นั่นสิ มันจะเป็นไปได้ยังไง
แล้วทำไมหมอฮวังต้องทำแบบนั้นด้วยล่ะ
เขาไม่ใช่คนแบบนั้นสักหน่อย
ฉันไม่เคยเห็นสายตาโกรธเกรี้ยวแบบนั้นเลยนะ
เคยไปจ้องตากันมาตอนไหนเหรอ
แค่มองตาก็รู้ใจแล้วเหรอ
นี่! นั่นมันสำคัญหรือไง
สำคัญ สำคัญ บอกว่าสำคัญไง
เดี๋ยวนะ
แต่ว่าแม่เยซอก็ประหม่า ตอนที่หมอฮวังจ้องไปที่เธอ
แปลกจัง
ต้องมีอะไรแน่นอน
ต้องมีเรื่องอะไรสำคัญแน่นอน
แม่ แม่คะ
เยซอ เป็นอะไรลูก
ตายแล้ว เหงื่อท่วมเลย
ไม่เป็นไรแล้วลูก ไม่เป็นไรแล้ว
ไม่เป็นไร ไม่มีอะไรหรอก
ไม่เป็นไรนะ
ไม่เป็นไรแล้วลูก
เยซอ ไม่เป็นอะไรแล้วลูก
คนเราไม่รับผิดชอบแบบนี้ได้หรือไง
เขาไม่มาแล้วหายตัวไป
ไม่ได้ทำแม้กระทั่งจัดสรรเงินงบประมาณ
โรงพยาบาลทำอะไรไม่ได้เลย เพราะเขาหายตัวไป
คือว่า...
เขามีเหตุผลส่วนตัว...
เหตุผลสำคัญอะไรนักหนา
ถึงต้องปิดเครื่องและหายไปแบบนี้
คือว่าถ้าให้ผมเล่าสั้นๆ เลยก็คือ...
ดังนั้นเขาช่วยชีวิตหลานฉัน หมอคัง...
เขาช็อกมากเลยครับ
โอเค ออกไปได้แล้ว
ครับ
แล้วฉันจะขอร้อง
ประธานคิมฮยอกแจได้ยังไง
ครับ ผอ. มีเรื่องอะไรให้ช่วยครับ
ศจ. ชาผมได้เหล้าจีน
อายุ 60 ปีมา หายากมากเลยนะ
ก็เลยอยากจะดื่มกับคุณ และประธานคิมฮยอกแจด้วย
ขอโทษด้วยนะครับ ช่วงนี้ผมยุ่งมากๆ เลย
ขอโทษครับ
จัดโต๊ะไว้ให้อย่างดี กลับเอาแต่นั่งกิน
คิดว่าจะทำให้อีกหรือไง
หย่างั้นเหรอ
กล้าดียังไงถึงได้พูดคำแบบนั้นออกมา
กล้าดียังไงพูดเรื่องแบบนั้นกับหัวหน้าครอบครัว ต่อหน้าลูกๆ
ไม่อยากอยู่กับฉันงั้นเหรอ
คุณจะพูดเหมือนเมื่อคืนอีกเหรอคะ
พูดอะไรของคุณ
ผมไปพูดเหมือนเมื่อคืนตอนไหน
หย่างั้นเหรอ ผู้หญิงคนนั้นต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ
กล้าดียังไงมาพูดแบบนั้น
กล้าถามลูกๆ ต่อหน้าว่า "อยากอยู่กับพ่อมั้ย"
กล้าดียังไงถึงถามแบบนั้นต่อหน้าลูกๆ
หย่าเหรอ กล้าดียังไงมาพูดแบบนั้น
ยังนอนหลับได้อีกเหรอ
ถามว่ายังนอนหลับลงอีกหรือไง
คุณกล้านอนหลับ หลังจากที่ทำแบบนั้นต่อหน้าเด็กๆ ได้ยังไง
ตื่น
วันนี้มีประชุมกับรัฐมนตรีกระทรวงยุติธรรม และอาจารย์จากโรงเรียนกฎหมาย
ไม่ใช่เหรอคะ
ฉันจะนั่งฟังอันนี้ไปเรื่อยๆ จนกว่าคุณจะรู้สึกดีขึ้น
หยุดพูดแล้วไปทำงานได้แล้วนะคะ
คุณอัดเสียงไว้งั้นเหรอ
ติดใจแล้วล่ะสิ ติดใจแล้วสินะ
ฉันต้องอัดไว้สิคะ เผื่อไว้ใช้ตอนฟ้องหย่า
ฟ้องหย่างั้นเหรอ คนอย่างชามินฮยอกเนี่ยนะ
อย่าฝันไปหน่อยเลย
ถ้าไม่อยากให้ฟ้องหย่า
ก็ทำตามเงื่อนไขของฉันสิคะ
นี่ผมเป็นนักกฎหมายนะ
คุณจะเอามันมาโจมตีผมเพื่อหย่าเนี่ยนะ
คุณคิดว่าจะชนะเหรอ ผมไม่ได้ทำอะไรผิดเลยนะ
มันก็ต้องลองดูกันหน่อย
ผมไม่ได้มีชู้ หรือเล่นพนัน
หรือไม่ให้เงินใช้จ่าย
และผมก็ไม่ได้ใช้ความรุนแรงด้วย
การทำร้ายด้วยคำพูด ก็เป็นความรุนแรงเหมือนกัน
หยุดพูดไร้สาระได้แล้ว
เขียนจดหมายสำนึกผิดทั้งหมดสิบหน้า
ให้เวลาถึงผมกลับมา
เด็กๆ ก็ต้องเขียนเหมือนกัน
ใช้กระดาษเอสี่ ขนาดตัวอักษร 11
ลองไม่เขียนดู จะไล่ออกจากบ้านให้หมดเลย
ที่รัก
เดี๋ยวผมขับรถให้เอง
คุณยังขับเองไม่ได้
ไม่เป็นไรๆ
ถ้าคุณไปด้วยเราก็ไม่กล้าคุย ถึงเนื้อหาลึกๆ อีก
ฉันไปคนเดียวดีกว่า
แล้วถ้าคุณปวดเกร็งท้องอีกล่ะ
ผมขับรถให้อย่างเดียว ไม่ตามเข้าไปข้างใน
โอเคๆ ไปกันเร็ว
ขอโทษนะคะ
คุณคือคนที่เคยอยู่ที่แฟร์แฟกซ์ใช่มั้ยคะ
ค่ะ
คุณอีซูอิมใช่มั้ยคะ
ฉันก็คิดอยู่ว่ามันแปลกๆ
เธอคือเจนนิเฟอร์แน่ๆ
แต่แม่เยซอบอกว่าไม่ใช่
ฉันได้ยินมาว่าเธอพ้นผิด จากข้อหาฆาตกรรมสามี
แต่ชุมชนเกาหลีที่นั่นเชื่อว่า
เธอคือฆาตกร
ทำไมเป็นแบบนั้นล่ะคะ
เพราะรู้ว่าแรงจูงใจคืออะไรไงคะ
ความสัมพันธ์พวกเขาไม่ค่อยดีอยู่แล้วค่ะ กำลังจะหย่ากัน
แต่สามีของเธอพยายามที่จะเอาลูกไปเลี้ยง
แล้วทำไมถึงต้องฆ่ากันเลยล่ะคะ
เพราะเธอคิดว่าลูกสำคัญกว่าชีวิตตัวเอง
เคเป็นเด็กอัจฉริยะค่ะ
รู้ใช่มั้ยคะว่าเธอสอบติดมหาลัยวอชิงตัน ตั้งแต่อายุเก้าขวบ
ถึงขนาดที่ประธานาธิบดี
บอกว่าเธอจะเป็นไอน์สไตน์คนต่อไป
เหล่าแม่ๆ ที่แฟร์แฟกซ์ยกให้เธอเป็นราชินีเลยค่ะ
ไม่ใช่แค่คนเกาหลีด้วยกัน แต่รวมไปถึงพวกฝรั่งด้วย
เขาคือความภูมิใจของคนเกาหลีเลย
แต่ว่าสามีของเธอพยายามขอสิทธิ์์เลี้ยงดูลูก
เธอเลยทำให้เหมือนเขาตายในอุบัติเหตุ
อะไรทำให้เธอคิดทำแบบนั้นกันนะ
เดิมความสัมพันธ์ก็ไม่ดีอยู่แล้ว แยกกันอยู่ด้วย
วันที่เกิดอุบัติเหตุสามีของเธอ
กลับมาเอากระเป๋า
ไม่ได้นะ เค
ไม่ได้
เค
ไม่นะ
หลังจากที่รถออกไป
ก็มีคนเห็นเจนนิเฟอร์ วิ่งตามรถเหมือนคนบ้าเลย
พร้อมทั้งวิ่งเรียกเคไปด้วย
เหมือนเขารู้ว่าจะเกิดอุบัติเหตุ
แต่ว่าเขาอาจวิ่งตาม เพราะอยากได้ลูกคืนก็ได้นะ
เพราะงั้นเธอถึงได้หลุดจากคดีไม่ใช่เหรอ
อาจเป็นแบบนั้นก็ได้
แต่ว่าความรู้สึกผิดและความเจ็บปวด จากการที่เขาทำลายชีวิต
ลูกสาวที่อัจฉริยะของตัวเอง
ถ้าไม่ใช่เพราะแบบนั้น ก็ไม่มีอะไรมาอธิบายสิ่งที่เขาทำได้
ลองคิดดูนะ
ต่อให้สามีตายเธอก็ไม่ได้สนใจ
เพราะต้องการแค่สิทธิ์เลี้ยงดูลูก
แต่ถ้าเคเข้าไปแอบอยู่ในรถแบบไม่มีใครรู้ล่ะ
สามีก็ตาย
และลูกสาวที่เป็นอัจฉริยะของเธอ
ก็กลายเป็นคนปัญญาอ่อน
ไม่มีอะไรจะตอบโจทย์ ความรู้สึกผิดเธอได้เท่านี้อีกแล้ว
แล้วนั่นทำให้เธอมีสิทธิ์มาทำลายลูก และครอบครัวคนอื่นเหรอ
แล้วฮเยนาล่ะ
เธอฆ่าฮเยนาทำไม
ฮเยนาไม่ได้มีครอบครัวที่ไหน
แสดงว่าต้องมีเหตุผลอื่นอีก
และเหตุผลนั้น
อาจจับแม่เยซอเอาไว้ด้วยก็ได้
คุณเข้าบ้านไปก่อน
ที่รัก คุณจะไปไหน
ทำไมถึงหนีล่ะครับ
คุณพยายาม
หนีอะไรอยู่กันแน่
ไว้ค่อยคุยกันนะครับ
ไว้ก่อนเหรอ
คุณทำให้ลูกผมที่ไม่ผิดติดคุก แล้วมาบอกว่าเดี๋ยวงั้นเหรอ
ครอบครัวของเราเหมือนตกนรก คุณมาบอกว่าไว้ค่อยคุยกันเหรอ
ถ้าคุณอยากได้ตำแหน่งผอ. นัก
ทำไมไม่มาโจมตีผมเหมือนคนอื่น
ทำไม!
ทำไมต้องเป็นลูกชายของผมด้วย
แล้วทีนี้จะหนีงั้นเหรอ
จะไปนั่งดูอยู่เฉยๆ สินะ
ที่รัก พอ พอได้แล้ว ไม่เอาน่า
กลับบ้านกัน กลับบ้านนะ
ไปกัน กลับบ้าน
- นายยังเป็นคนอยู่มั้ย - พอได้แล้ว
- ยังเป็นคนอยู่หรือเปล่า - พอได้แล้ว
ทำไมต้องทำลูกฉันด้วย
บอกว่ากลับบ้านไง
คุณนายคะ คุณผู้ชายกลับมาบ้านค่ะ
จริงเหรอ ช่วยทำความสะอาดหน่อยนะ
เดี๋ยวนี้เยซอเป็นอะไรไปนะ
จากเด็กที่รักความสะอาด
นายต้องเข้าไปจัดการ
รีบจัดการซะตอนที่นายยังทำได้
เพราะตอนนั้นฉันไม่ทำอะไร
ทำให้ฉันต้องสูญเสียทั้งเมีย
และทำให้ยองแจต้องทุกข์ทรมาณ
ถ้าคุณอยากได้ตำแหน่งผอ. นัก
ทำไมไม่มาโจมตีผมเหมือนคนอื่น
ทำไม!
ทำไมต้องเป็นลูกชายของผมด้วย
แล้วทีนี้จะหนีงั้นเหรอ
จะไปนั่งดูอยู่เฉยๆ สินะ
คุณแม่คะ
- แล้วพ่อเยซอล่ะ - เพิ่งกลับมาค่ะ
- มีธุระอะไรหรือเปล่าคะ - ไปบอกให้พ่อเยซอลงมาหาฉันด้วย
พ่อเยซอเหรอคะ
คุณแม่จะรับชาอะไรดีคะ
เอาแค่น้ำเย็นมาแก้วนึงก็พอ
ค่ะ
คุณก็นั่งด้วย ผมมีเรื่องจะคุยด้วย
ฉันไปเอาน้ำให้คุณแม่ก่อน
นั่งลง
แม่เห็นด้วยกับแม่เยซอใช่มั้ยครับ
ที่จะให้ปิดเรื่องเยซอเป็นความลับ
แน่นอนสิ
ถ้าคนอื่นรู้ว่ามีการขโมยข้อสอบ
ไม่ได้มีแค่ชีวิตของเยซอที่พัง
ชีวิตของลูกในฐานะผอ. ของจูนัมก็จะพังด้วย
ต่อให้ผมได้รับตำแหน่งผอ. ของจูนัม
ที่เป็นแค่เปลือกก็ตามเหรอครับ
ว่าไงนะ
ถ้าผมใจแข็งสักหน่อย
ถ้าแค่ผมหยุด...
มองไปรอบๆ แทนที่จะพุ่งไปที่ใดที่หนึ่ง
ผมก็คง
ไม่ต้องฆ่าฮเยนาแบบนี้
นี่กำลังนั่งสำนึกผิดอยู่หรือไง
ถ้าจะสำนึกผิดก็ทำให้มันเป็นทางการสิ
ฉันไม่อยากพูดเรื่องอดีตนะ
แต่ถ้าแกเชื่อฉันก็คงไม่มีอะไรแบบนี้เกิดขึ้น
ฮเยนาก็คงไม่เกิดขึ้นมา
เป็นความผิดของผมเหรอครับ
ถ้าแม่เชื่อใจและรอผมสักนิด
อึนฮเยกับผมก็คงไม่อยู่ด้วยกันนานขนาดนั้น
เพราะแม่ออกมายุ่ง เรื่องทุกอย่างเลยบานปลายไปหมด
แล้วไง
แกไปคบกับมันแล้วจะมาโทษฉันงั้นเหรอ
ดูเหมือนแกจะยังจัดการอารมณ์ตัวเองไม่ได้
ไว้ค่อยคุยกัน
ผมจะลาออก
จากโรงพยาบาลจูนัมครับ
- ว่าไงนะ - ที่รัก
แกจะทำอะไรนะ นี่สติดีอยู่หรือเปล่า
กว่าจะมาถึงตรงนี้ได้ต้องผ่านอะไรมาบ้าง
แกคือคนที่จะขึ้นเป็นผอ. โรงพยาบาลนะ จะมาลาออกแบบนี้ได้ยังไง
แม่จะดันให้ผมไปยืนบนเวทีถึงเมื่อไหร่ครับ
แม่แค่จับผมแต่งหน้าแต่งตัว
แล้วขึ้นไปรับเสียงปรบมือก็พอแล้วนี่ครับ
อะไรนะ
"แต่งหน้าแต่งตัว"
แม่จับผมแต่งหน้าแต่งตัวตามที่ต้องการ
จนผมไม่รู้แล้วว่าตลอด 50 ปีที่เกิดมา ตัวตนที่แท้จริงผมเป็นยังไง
ฉันเลี้ยงแกมาอย่างดี
แกได้ทุกอย่างในชีวิต
เป็นหมอโรงพยาบาลมหาลัย
จะมาบอกว่าเป็นความผิดฉันงั้นเหรอ
ที่รัก ตัวตนที่แท้จริงอะไรกันคะ
คุณคือลูกชายของคุณแม่ พ่อของเยซอและเยบิน
สามีของฉัน และก็หมอประจำโรงพยาบาลจูนัม
แล้วคุณจะเอาอะไรอีก มีอะไรหายไปเหรอคะ
คังจุนซังไง ไม่มีคังจุนซัง
ผมไม่รู้แล้วว่าตัวเองเป็นใครกันแน่
ผมใช้ชีวิตเพื่อเป้าหมายเดียว คือเป็นผอ. โรงพยาบาล
เพราะต้องการที่จะไปให้ถึงจุดนั้น
ผมกลายเป็นคนที่ฆ่าลูกตัวเอง
ผอ. โรงพยาบาลแล้วไง สำคัญตรงไหน
ผมไม่รู้แล้วว่าตัวเองเป็นใครกันแน่
ผมรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นวิญญาณ
โอเค ที่รักคะ แค่ลาพักร้อนก็พอแล้ว
ใช้เวลาพักผ่อนให้เต็มที่ จนกว่าคุณจะสบายใจ
ไม่สิ แค่เยซอเข้ามหาลัยก็ได้ค่ะ
ยังจะส่งเธอให้เข้าที่นั่นอีกเหรอ
แน่นอนสิ
เราต้องส่งเธอ ให้เป็นหมอรุ่นที่สาม...
หมอรุ่นที่สามงั้นเหรอ
มันสำคัญตรงไหน
แม่ทำให้แม่เยซอกลายเป็นคนไม่มีหัวใจ
นั่นมันเป็นสิ่งที่ควรจะทำ
เธอโกหกทั้งเรื่องครอบครัว การศึกษา
ที่เธอต้องโกหกแบบนั้น
ก็เพราะแม่กับผมไงครับ
ทั้งแม่และผม
เราใช้ชีวิตผิดๆ มาตลอด
ผมยังมีความรู้สึกผิดชอบชั่วดีเหลืออยู่
เพราะงั้นผมไปผ่าตัดคนไข้
ที่โรงพยาบาล ที่ผมฆ่าลูกตัวเองไม่ได้หรอก
ไม่รู้เหรอครับว่าผมรู้สึกยังไง
ใช่
แกรู้ว่าเด็กคนนั้นเป็นลูก หลังจากที่เธอตายไปแล้ว
แกต้องรู้สึกไม่ดี
แต่ถ้าแก
เป็นผอ. โรงพยาบาล ทุกคนก็จะมองมาที่แก
และถ้าส่งเยซอเข้าคณะแพทย์ม. โซลได้ล่ะก็
ลูกก็จะไม่มีเวลาคิดถึงฮเยนาอีก
คิดเหมือนกันใช่มั้ย
ทุกคนจะมองมาที่ผมงั้นเหรอ
เหมือนไหร่แม่จะเลิกมองคนที่เปลือกสักที
แม่จะให้ผมใช้ชีวิต ที่ถูกคนจับตามองไปถึงเมื่อไหร่กัน
คุณ ตั้งใจฟังผมให้ดี
ถ้าคุณกับเยซอออกมา
พูดเรื่องขโมยข้อสอบ และขอโทษล่ะก็
ต่อให้ชื่อของเยซอ
ไปอยู่บนโลกออนไลน์เธอก็จะไม่ถูกประณาม
พี่ซูชางบอกว่าเราอย่ามองแค่ระยะสั้น
ให้มองไปถึงสิบปียี่สิบปีข้างหน้า
ลองคิดถึงชีวิตอูจูดู
หลังจากทำลายชีวิตของเด็กคนนึงไปแล้ว
คุณคิดว่าเยซอจะมีความสุขเหรอ ต่อให้แก
สอบติดคณะแพทย์ม. โซลก็ตาม
คุณเลือกเอาแล้วกัน
ไอ้ลูกอกตัญญู
ฉันทำทุกอย่างเพื่อเลี้ยงแกมา
ฉันเลี้ยงแกมาอย่างดีที่สุด
มาบอกว่าฉันใช้ชีวิตแบบผิดๆ งั้นเหรอ
มาทรยศกันแบบนี้ได้ยังไง
ฉันไม่ยอมให้มันเกิดขึ้นเด็ดขาด
ถ้าแกอยากจะลาออกจากโรงพยาบาล
ก็ต้องฆ่าฉันก่อน
ฆ่าฉันก่อน
ฆ่าฉันก่อนที่จะไปลาออก
ฆ่าฉัน
แม่ครับ
ต่อให้ผม
ไม่ได้เป็นผอ. โรงพยาบาลจูนัม
ผมก็ยังเป็นลูกของแม่นะครับ
ผม
เป็นแค่
ลูกของแม่ไม่ได้เหรอครับ
คุณก็เหมือนกัน
ทิ้งความอยากได้อยากมีได้แล้ว
ชีวิตของเยซอ
และของคุณมันไม่เหมือนกัน
ทำไมไม่เปิดไฟเนี่ย
ที่รัก
ที่รัก!
ชาซอจุน
ชากีจุน
จดหมายสำนึกผิด
ที่ฉันแต่งงานกับผู้ชายแบบชามินฮยอก
โดยที่ไม่ได้พูดคุยกันถึงความคิดเห็น ในการใช้ชีวิตอย่างจริงจัง
เพียงเพราะอยากจะหนีจากพ่อ ที่คิดว่าผู้ชายเป็นใหญ่
ฉันขอสำนึกผิดค่ะ
ในฐานะแม่ของลูกทั้งสามคน
ฉันขอสำนึกผิดอย่างสุดซึ้งที่ไม่สามารถ ปกป้องลูกๆ
จากวิธีการสอนของชามินฮยอนที่ทั้งกดดัน และเต็มไปด้วยความรุนแรง
และไม่สนใจว่าลูกๆ จะทุกข์ทรมาณแค่ไหน ตลอด 20 ปีที่ผ่านมา
ฉันไม่สนใจคำพูดที่ว่า
"คุณสามารถซ่อมแซมเครื่องมือที่พังได้ แต่ไม่สามารถแก้ไขคนได้"
และไม่ยอมถอดใจที่ยังเชื่อว่าชามินฮยอก จะเปลี่ยนแปลงตัวเองได้
ขอสำนึกผิดต่อตัวเอง
อย่างสุดซึ้ง
"ปล."
"หนังสือขอหย่า"
"อยู่บนโต๊ะของชามินฮยอก"
"ได้โปรดประทับตรา และนำไปยื่นให้ด้วยค่ะ"
ลูกชายเราอยู่ม.หก แล้ว
อีกนิดเดียวก็สอบกลางภาคแล้ว
ทำไมเอาเวลาไปทิ้งแบบนี้
นี่คือสิ่งที่เธอทำเหรอ
คุณ ตั้งใจฟังผมให้ดี
ถ้าคุณกับเยซอออกมา
พูดเรื่องขโมยข้อสอบ และขอโทษล่ะก็
ต่อให้ชื่อของเยซอ
ไปอยู่บนโลกออนไลน์เธอก็จะไม่ถูกประณาม
หนูพยายามใช้ชีวิตมากๆ เลยนะแม่
หนูอยากเข้าคณะแพทย์ม. โซลจริงๆ
หมอรุ่นที่สามงั้นเหรอ
มันสำคัญตรงไหน
แม่ทำให้แม่เยซอกลายเป็นคนไม่มีหัวใจ
[ภาษาเกาหลี 78]
[คณิตศาสตร์ 84]
[ภาษาอังกฤษ 86]
คุณไม่คิดเหรอคะ ว่าผลมันจะเป็นแบบนี้
คุณไม่ได้คิดไว้ก่อนที่ จะบอกเยซอเรื่องขโมยข้อสอบเหรอคะ
ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น
คุณก็ไม่ควรบอกเยซอสิคะ
เธอเกือบจะไปที่โรงพัก
และบอกพวกเขาว่าเธอเห็นกุญแจ ที่ออฟฟิศนี้
และยืนยันว่าอูจูบริสุทธิ์
แล้วจะให้ฉันหยุดเธอยังไงคะ
คุณแม่ต้องทำให้แกใจเย็น แล้วส่งต่อมาให้ฉันสิคะ
เธอไม่มาเข้าเรียนแบบนี้
คิดว่าแกจะทำสอบจำลองได้ดีเหรอคะ
ตอนนี้ไม่ใช่เวลามาโทษกัน
เราต้องวางแผน เพราะกำลังจะสอบกลางภาคแล้ว
คุณสัญญาแล้ว
ว่าจะทำให้เยซอสอบติดแน่นอน
แน่นอนค่ะ
ตั้งแต่ที่ฉันเป็นโค้ชของแก
แกต้องสอบติดแน่นอน
นี่คือข้อสอบกลางภาคของโรงเรียนชินอา
ครั้งนี้
เยซอก็จะสอบได้เต็มทุกวิชาอีกครั้งค่ะ
พี่ซูชางบอกว่าเราอย่ามองแค่ระยะสั้น
ลองคิดถึงชีวิตอูจูดู
หลังจากทำลายชีวิตของเด็กคนนึงไปแล้ว
คุณคิดว่าเยซอจะมีความสุขเหรอ ต่อให้แก
สอบติดคณะแพทย์ม. โซลก็ตาม
คุณเลือกเอาแล้วกัน
[ข้อสอบกลางภาค โรงเรียนมัธยมปลายชินอา]
[ถ้าบุคคลที่ไม่ได้รับอนุญาต เปิดเอกสารนี้จะมีความผิด]
[Sky Castle]
เค
บทบรรยายโดย ไอฟลิกซ์ ประเทศไทย